Polska - Włochy, czyli mecz o awans z grupy (2007-09-05)

W środę o 21.30 Polacy zagrają z Włochami o awans do najlepszej 12 mistrzostw Europy w Hiszpanii. Obie drużyny mają po dwie porażki - z Francją i ze Słowenią. Kto przegra po raz trzeci, ten jedzie do domu. Transmisja spotkania w Polsacie Sport od 21.20.

Włosi w obu spotkaniach byli bliżsi zwycięstwa niż Polacy. W poniedziałek odrobili w czwartej kwarcie straty do Słowenii, sześć sekund przed końcem wyszli na dwupunktowe prowadzenie, ale w ostatniej akcji meczu słoweński rozgrywający Jaka Laković trafił za trzy i Włosi przegrali 68:69. We wtorek Włochy dobrze zaczęły mecz z Francją, ale potem nie znaleźli sposobu na powstrzymanie Tony'ego Parkera (aż 36 punktów!), a na dodatek dali się ograniczyć w trzeciej kwarcie znakomitej obronie Francji.

Polacy z Francją walczyli długo, ale w końcówce zabrakło doświadczenia i pomysłu w ataku. We wtorek ze Słowenią zespół trenera Andreja Urlepa świetnie walczył przez pierwszą kwartę i wygrywał nawet 19:13. Potem jednak Polacy zatracili skuteczność, grali nerwowo w ataku, popełniali coraz większe błędy w defensywie i ostatecznie przegrali aż 52:70.

Ale to nie znaczy, że Polacy są w meczu o wszystko z Włochami na straconej pozycji. Jak ich pokonać? Kluczem do wygranej powinno być powstrzymanie rozgrywającego Massimo Bulleriego. 30-letni zawodnik to mózg i motor napędowy Włochów - trafia z dystansu, dobrze wchodzi pod kosz, potrafi świetnie znaleźć partnerów. Bulleriego powinien pilnować Łukasz Koszarek, ale może dobrym pomysłem byłoby powierzenie tego zadania Iwo Kitzingerowi? 22-letni rzucający to najlepszy motorycznie polski zawodnik na obwodzie. Bulleriego warto męczyć, bo jego zmiennik Fabio di Bella jest dużo słabszy.

Poza Bullerim Włosi mają jeszcze dwóch chimerycznych gwiazdorów: Andreę Bargnaniego i Marco Belinellego. Pierwszy to nr 1 draftu w 2006 roku, skrzydłowy Toronto Raptors. W pierwszym meczu ze Słowenią był niewidoczny, we wtorek z Francją zaczął fenomenalnie - trafił po typowej akcji zawodnika podkoszowego, dorzucił dwa punkty z półdystansu, potem trafił za trzy. Wyglądał pewnie, ustawiał się w ataku w każdym miejscu i nagle... zniknął. Bargnani jest wszechstronny, ale bardzo nierówny. Adam Wójcik, czy Filip Dylewicz nie powinni się go bać.

21-letni Belinelli to szalony strzelec, którego nieodpowiedzialny czasem sposób gry udziela się niekiedy kolegom. Wybrany z nr. 18 draftu do Golden State Warriors zawodnik albo biega po zasłonach i oddaje rzut zanim dobrze złapie piłkę, albo błyskawicznie wbija się pod kosz. Zdarza mu się także rzucać za trzy punkty w kontrze. Ale, podobnie jak Bargnani, gra na ME nierówno.

Wczoraj Włosi przegrali z Francją, a właściwie z Tonym Parkerem po wyrównanym meczu. Największe problemy koszykarze z Włoch mieli w trzeciej kwarcie, kiedy nie umieli sobie poradzić z twardą, agresywną obroną rywali. I przez cały mecz nie mogli zatrzymać Parkera. MVP ostatniego finału NBA rzucił aż 36 punktów. Grał jak koszykarski Ronaldinho - zawsze był o jedno tempo szybszy, o jeden zwód mądrzejszy. Niestety, w polskim zespole nie ma takiej indywidualności, która mogłaby Włochom aż tak przeszkadzać.